13/12/2012

Nota AGDSP documento OMC apoio Nuñez Feijoo‏


No medio dun vórtice de medidas de desmantelamento e privatización da sanidade pública polos gobernos nacional e da CCAA gobernadas polo PP o presidente da OMC presenta un documento encargado polo Goberno de Nuñez Feijoo sobre os problemas e alternativas ás consecuencias da crise sanidade pública.
1.- O documento encargado por Núñez Feijoo foi elaborado por dez presuntos expertos de claro sesgo conservador, entre os que estaban o presidente e vicepresidente do Colexio de Medicos da Coruña, ambos os recoñecidos militantes do PP e que desempeñaron altos cargos nos gobernos da Xunta de Galicia en tempos de Fraga e do ministerio de Sanidade en tempos de Romay Beccaria. A OMC pretende representar a todos os facultativos do estado, con todo aínda que a colexiación é obrigatoria para exercer a profesión, a súa estrutura arcaica e conservadora e os importantes intereses cruzados coa patronal privada sanitaria, fan que a súa representación sexa moi baixa como mostra a escasa participación nas eleccións colexiais.
2.- O documento e a súa posta en escena supuxeron un respaldo á estratexia de Núñez Feijoo de pretende aparecer como un gobernante moderado e dialogante afastado de Martiano Rajoy ou Ignacio Gonzalez agresivos neolibarales e promotores agresivos da privatización da Sanidade Pública. Con todo a Xunta está desmantelando e privatizando o sistema sanitario cunha política de feitos consumados, sen contar cos profesionais e cidadáns que a rexeitan na súa gran maioría . A complicidade OMC e Xunta de Galicia é evidente.
3.- O informe pretende ser politicamente neutral criticando a medicalización, a hexemonía da especialización medica, o abuso tecnolóxico, o enorme o gasto farmacéutico ou a ineficiencia na xestión dos recursos. En base a iso expón que o sistema público é insostible e que hai que introducir inevitablemente recortes e copagos para previr o seu colapso. Con todo non fai ningunha referencia ao baixo financiamento consecuencia das reducións de impostos aos grupos de maior renda nin á enorme bolsa de fraude fiscal. Tampouco expón como acabar coa influencia de laboratorios ou empresas tecnolóxicas sobre a práctica médica, nada raro se temos en conta que a OMC ten intereses coincidentes coa patronal sanitaria.
4.- Expón a necesidade dun gran acordo político para salvar ao sistema, que introduza cambios estruturais e funcionais e asevera que non existen diferenzas entre os grandes partidos políticos (o que é un capote á política de descapitalización, desmantelamento e privatización que leva a cabo o PP). O acordo debería contemplar máis copagos, recortes das prestacións financiadas polo sistema público, redución de recursos e participación privada no financiamento e xestión das novas infraestruturas a pesar dos seus elevados custos. A política de privatización e desmantelamento de hospitais e centros de saúde, que danasen a calidade da atención e as condicións laborais dos sanitarios non é obxecto de atención nin de preocupación para os autores..
5.- Considera necesario dar participación aos facultativos na planificación, xestión e avaliación das políticas sanitarias a todos os niveis (algo aceptado universalmente) , pero se esquece da participación cidadá que é quen financia o sistema cos seus impostos e que teñen este dereito recoñecido pola Lei Xeral de Sanidade e a Lei Galega de Saude.
6.- As propostas que realiza para evitar a quebra do sistema baséanse en mellorar a xestión e o bo goberno dos servizos sanitarios públicos (a xestión integrada, decisións baseadas na evidencia, control uso de novas tecnoloxías ou redución do gasto farmacéutico), sobre as que existe un amplo consenso. Con todo aposta por mecanismos como decisións baseadas na asunción de risco, orzamentos en función de resultados, repartición de orzamento público entre provedores públicos e privados, etc. Neste mesmo sentido propón a privatización dos servizos de Atención Primaria como en Cataluña (nas Entidades de Base Asociativa desta Comunidade Autónoma que se pretenden copiar participan os Colexios de Médicos e empresas privadas e os seus resultados non achegan ningunha evidencia de mellora sobre os públicos), esta medida suscitou unha gran resposta entre os facultativos da CCAA de Madrid (que aparentemente contan co apoio da OMC).
7.- No documento a OMC acepta a redución do gasto sanitario público, a pesar de que é un dos máis baixos dos paises da Unión Europea
En resumo o documento pretende dar unha imaxe de neutralidade e preocupación polo sistema público con propostas razoables universalmente aceptadas (xestión clínica, integración e continuidade asistencial, decisións baseadas na evidencia, loita contra a medicalización, apoio á promoción, troncalidad na formación, etc), pero á vez apoia a política de privatización e desmantelamento da sanidade que están desenvolvendo os gobernos de Núñez Feijoo e Rajoy a cambio de mellorar o poder da OMC e o corporativismo medico.
Asociación Galega para a Defensa dá Sanidade Pública
12 de decembro de 2012
Postar um comentário