Mostrando postagens com marcador Causa Galiza. Mostrar todas as postagens
Mostrando postagens com marcador Causa Galiza. Mostrar todas as postagens

01/03/2013

Breve comentário ao estudo do CIS

Rosa Díez, líder do partido de extrema direita UPyD. No entanto, a maioria dos cidadãos do Estado espanhol segue a perceber a esta formação como de centro-esquerda. O populismo de toques esquerdistas têm dado também bons resultados a Marine Le Pen na França.

O Cis vem de publicar o avanço dos resultados recolhidos em fevereiro deste ano após o debate sobre o Estado. Os menos informados deste fato, com uma notável diferença, eram precisamente os votantes dos dous maiores partidos: o PP e o PSOE. Porém atá a maioria dos votantes do PP consideram que o que lá se fala pouco ou nada tem a ver com os problemas reais da cidadania.

Por idades quem menos segue o debate (e a política em geral) é a mocidade entre 18 e 24 anos seguidos da seguinte franja etária (25-34) onde aumenta a responsabilidade vital e cidadã da mocidade do Estado, sempre e quando aceitemos a existência duma adolescência prolongada de que falam alguns psicólogos (nas sociedades do centro do sistema-mundo capitalista).  A consulta a rádio, televisão ou jornal é também menor nestes grupos, mas em contrapartida é maior o seu emprego de Internet, especialmente entre os que têm 25-34 anos. Semelha, pois, que hoje um dos setores que deveria encabeçar qualquer mudança pela esquerda nas ruas do Estado é a franja que tem entre 25-34 anos.

Nos dous extremos da pirâmide é onde menos se fala de política. No entanto, os que nunca falam de política (predominando as mulheres) são, porém, mais no conjunto quanto maior é a idade. 

Outro dado significativo e que as pessoas que votaram nulo, branco ou se abstiveram leem ou vem menos notícias políticas que os que sim votaram. Também recorrem menos à rádio e a seguir notícias na rede. Isto aponta talvez para um reforço a meio prazo da tendência abstencionista, o que dificultará a emergência dum bloco social hegemônico pela esquerda no Reino de Espanha. E são más notícias porque o PP e o PSOE em recentes sondagens ainda roçavam 50% dos apoios entre os votantes, pelo que com a alça calculada de UPyD o quendismo da II Restauração bourbónica poda continuar.

Também é bastante significativo que os que votaram nas passadas eleições por UPyD se interessam  bastante pela política à altura por vezes com os votantes da esquerda como os de EU, demonstrando assim como o populismo cria uma forte lealdade dos seus aderentes. E como o perigo primoriverista existe quando a II Restauração toca também fundo.

As intervenções de Rajoy são apenas aprovadas pelos seus votantes 81'9% dos seus votantes o que quer cotejando com outros dados que, ainda no seu pior momento, o PP dificilmente baixará de 9 milhões de votos e seguirá jogando o papel de força mais votada e mais beneficiada pela lei eleitoral como acontece com Nova Democracia em Grécia. E resulta curioso que o segundo grupo que mais aprova o feito por Rajoy seja os que votaram branco nas passadas gerais (também lembremos que este grupo era um dos que menos seguia e se informava sobre a política). Quanto a quem chefia as filas do PSOE, Rubalcaba, nem sequer é aprovado entre os seus votantes (em mínimos históricos nas passadas gerais). Para os votantes do PSOE e do PP, no entanto, quem sim merece aprovar é Rosa Díez, a nova Gil Robles espanhola. 

Igualmente interessante é a pergunta que faz uma escala de 1 a 10 e pede que cada pessoa se coloque nela, sendo 1 extrema esquerda e 10 extrema direita. A maioria dos moços entre 18-24 anos coloca-se entre o 3-5, os que têm idades compreendidas entre 25-34 anos o mesmo (com maior tendência para 5) e o mesmo incluindo 6 para as demais idades. 

Um 6'6% dos votantes do PSOE nas passadas gerais consideram-se de extrema esquerda e entre 3 e 5 colocam-se quase 80% dos seus votantes. É então evidente que o PSOE está à direita dos seus votantes. Aliás, o PSOE e o PP recebem os seus melhores resultados em número de votos entre as franjas etárias mais envelhecidas, mas estão muito erosionados entre as camadas que não participaram da denominada Transição. 

Quanto ao PP mais de 80% dos seus votantes ubica-se entre 5 e 7. Porém, vem ao PP mais a sua direita. A maior parte dos votantes do PP têm a secundária como nível de estudos (22'8%) e o segundo grupo mais numeroso é o das pessoas com estudos universitários superiores (20'4%). Entre os 18 e os 24 anos tanto o PSOE como o PP têm uma percentagem de votantes residuais. Por sexos, entre as mulheres o PSOE e o PP seguem a estar por cima de 50% dos apoios.

Entre 4 e 6 a maioria dos votantes de UPyD, a direita do PSOE porém ainda se consideram à esquerda do PP (talvez pelas questões populistas do programa deste partido de extrema-direita). Olhando a valoração da intervenção de Rosa Díez por escala ideológica é a que suscita mais reconhecimento e apoio entre todos os setores com um nível de conhecimento alto.

No tocante aos que votaram nulo, branco ou se abstiveram nas últimas gerais a maioria coloca-se entre 5 e 6 o que coincide com o extremo centro de que fala Tariq Ali, coincidindo também com o espaço que ocupa no imaginário das sociedades do Reino a posição de UPyD. 

Como dado específico para Catalunya a maioria dos seus votantes consideram-se entre 4 e 5, algo que explica a fácil permeabilidade de votantes CiU-ERC que se acentua para a esquerda com a crise e obrigará a CiU a ter que seguir avante com a sua aposta independentista. 

Quanto ao BNG a maioria dos que responderam ao inquérito do CIS não conhecem a Mª Olaia Fernández Davila. O conhecimento mais alto desta deputada têm-no curiosamente os que se colocam na escala entre 9-10 (valorando-a logicamente muito negativamente), seguidos pelos que estão entre 3-4. A maioria dos votantes do BNG situa-se na escala entre 3-6 e têm entre 18 e 34 anos. Os de ERC, por exemplo, ubicam-se entre 1-4 maioritariamente. E os de Amaiur entre 1 e 2. A estrategia de inventar por mímese uma plataforma autodeterminista (junto com Nós-UP, Causa Galiza e outros) numa estéril jogada de apresentar-se como única força nacionalista pode, já que logo, jogar na contra do próprio BNG e vendo os dados que dizem que os votantes do PSOE estão à esquerda do partido (situando-se entre 1-6)... parece que a Syriza galega, Alternativa Galega de Esquerdas consolida a sua emergência.

15/05/2012

EI propón un proceso incluínte

Tirado do site do Encontro Irmandiño (aquí).



O Encontro Irmandiño tivo hoxe un contacto para intercambio de opinións sobre a marcha do NPC con Acción Galega, +Galiza e Ecogaleguistas. O EI reiterou nel que o carácter deses contactos non deben interferir no proceso de construción que debe ser de abaixo cara arriba para facer algo novo, participado e útil. Non podemos caer en vellos modos substituíndo a participación directa da cidadanía.

Neste sentido o Encontro Irmandiño propuxo aos outros grupos a implicación de todos eles nun esforzo de participación coas militancias respectivas na construción deste novo referente político pola base, integrándose a título individual nas asembleas que en número de máis de 25 xa están constituídas ao longo e ancho do País.

Porque estamos convencidos de que nin os catro grupos hoxe reunidos nin con todos os outros grupos que se teñen manifestado a prol do NPC, representamos a toda a cidadanía disposta a participar na súa construción e porque non podemos aceptar acordos excluíntes é polo que afirmamos que son as asembleas, onde cada persoa ten un voto, o mellor espazo para dialogar e acordar, aínda desde puntos de partida diferentes, o que nos une que non é outra cousa que a defensa da nosa nación e dos dereitos e benestar da súa cidadanía.

O EI propuxo aos outros grupos agardar que se formulen dende as asembleas propostas de definición e de programas para que o proceso sexa de baixo cara arriba e a iniciativa sexa dos cidadáns e non dunha cúpula excluínte de partidos. Este proceso estímase que no prazo dun mes daría unha proposta avalada polas asembleas e elaborada nunha coordinación nacional como xa están a demandar moitas delas.

16/04/2012

MpB fai públicas as resolucións da Conferencia Política do 31 de marzo

Tirado do site do Movemento pola Base (aquí).



Resolución nº 1

1º. O MpB dotarase dunha mínima organización e estrutura que lle permita actuar nos movementos sociais co fin de aglutinar persoas e/ou activistas que se movan nas mesmas coordenadas ideolóxicas e estratéxicas sen deixar de lado a necesidade de organizar o maior número de persoas no propio MpB.

2º. O MpB, como organización que procura como obxectivo central da súa acción a construción de espazos nos que, desde o soberanismo e a esquerda, se articulen ferramentas que contribúan a construír alternativas reais, vai centrar os seus esforzos no vindeiro período na extensión deste tipo de iniciativas.

3º. O MpB entende que a función de toda organización política galega que actúe desde parámetros nacionalistas e de esquerdas no momento actual é a de traballar para a construción dun movemento popular amplo, plural, que funcione como dique de contención fronte aos ataques recibidos pola maioría social e contribúa ao incremento da conciencia nacional e anticapitalista.

4º. O MpB acredita en que todas as iniciativas teñen que partir da base e rexerse polos principios de asemblearismo e participación.

5º. En consecuencia co anterior, o MpB vai focalizar a súa actividade nas estruturas que, partindo dos principios mencionados, contribúan para os obxectivos sinalados, e especialmente os seguintes:

.- Asembleas locais de carácter permanente que plasmen a auto-organización da veciñanza para a defensa dos servizos públicos, a participación popular na xestión das estruturas municipais e a articulación de espazos e medios auto-xestionados.

.- A extensión do sindicalismo nacionalista e de clase, combativo e asembleario, como alternativa da clase traballadora para a defensa dos seus intereses.

.- A participación ou creación cando non existan, en asembleas e plataformas para problemas e conflitos concretos.

.- Iniciativas para a creación de estruturas e medios entre a mocidade, as mulleres e a incorporación do feminismo á centralidade do discurso político, centros sociais e iniciativas comunitarias

6º. O MpB mantén unha oposición de principio a calquera tipo de política de carácter dirixista que instrumentalice os movementos e plataformas de carácter amplo e plural en beneficio dos intereses de grupo.


Resolución nº 2

1º. O MpB mantén unha oposición de principio a calquera tipo de política de carácter dirixista que instrumentalice os movementos e plataformas de carácter amplo e plural en beneficio dos intereses particulares dun determinado grupo.

2º. Desde ese punto de vista, constatamos que a evolución de Causa Galiza afasta a esta entidade dos seus obxectivos orixinais, e que esta marca xa non é asumida como propia polo conxunto de grupos e individuos que neste País asumen e defenden unha prática soberanista e de esquerdas.

3º. A militancia do MpB asume sen ningún tipo de escusa as responsabilidades que lle corresponden na deriva de Causa Galiza cara a dinámicas propias de plataformas interpartidarias así como no feito de non dar mudado desde dentro as dinámicas que consideraba nocivas e destrutivas

4º. O MpB rexeita de plano que a actual dirección de Causa Galiza se arrogue máis representatividade que a que lle confiren as persoas que seguen a participar e acreditar na entidade. O capital simbólico acumulado é en todo caso patrimonio de todas as persoas que contribuíron fortalecemento da entidade desde a súa creación.

5º. A militancia do MpB deixa de participar nas estruturas de Causa Galiza e de recoñecer a representatividade da mesma como foro unitario.

6º. O MpB continuará a traballar pola construción de espazos comúns e foros amplos e plurais nos que teña cabida o conxunto da militancia soberanista e de esquerdas baixo os inquebrantábeis principios do asemblearismo, o consenso, a confianza mutua e a non instrumentalización partidista.

Resolución nº 3

1º. O MpB entende necesaria a acumulación de forzas e a suma de esforzos para a construción dun polo nacionalista e de esquerdas que defenda os intereses da maioría social, estenda a conciencia nacional e interactúe co movemento social e popular de cara a recuperar e abrir novos espazos para a construción nacional e de poder popular.

2º. O MpB entende que todo proceso que se abra destas características ten que alicerzar nos principios do asemblearismo e a construción desde a base, sen pactos entre cúpulas que furten a soberanía do conxunto de persoas dispostas a participar no proceso. Calquera dinámica destas características suporá repetir as formas viciadas que provocaron o fracaso de procesos anteriores. O novo proceso ten de superar as dinámicas representantes/representados e estabelecer novas dinámicas que faciliten a integración e participación en pé de igualdade de toda a militancia.

3º. O MpB entende que é a maioría social deste país, é dicir, a clase traballadora e aqueles outros sectores prexudicados pola dependencia e o sistema socio-económico vixente, o suxeito político que precisa dotarse desta nova ferramenta e falar e actuar con voz propia, sen subordinar as súas necesidades e intereses.

4º. O MpB participará de calquer novo proxecto alicerzando a súa proposta sobre catro eixes que entendemos imprescindíbeis no contexto actual:

.- As dinámicas electorais non deben, en ningún caso, condicionar o proceso, pois o que cómpre é dotármonos dunha organización política para a construción de alternativas, o aumento da masa crítica e a transformación social, nun proceso que vai moito máis aló da representación institucional que en ningún caso pode ser o vieiro de acción único, nin tan sequera o prioritario. En todo caso, ten de existir unha práctica institucional diferente da vixente até o de agora.

.- O novo proxecto ten que se construír desde a base, a horizontalidade e o asemblearismo, coa participación activa de toda a militancia, o respecto á diferenza e a construción de pontes e dinámicas de colaboración coa sociedade organizada en relación de igualdade.

.- O novo proxecto ten de apostar claramente pola soberanía nacional deste país e a auto-organización da sociedade galega co horizonte estratéxico da Independencia Nacional, a consecución dun estado propio.

.- O novo proxecto defenderá e practicará unha alternativa política de esquerda transformadora, poñendo o acento na posta dos recursos e medios económicos ao servizo da maioría social, apostando pola autoxestión, o cooperativismo e a economía social na acción cotiá, co horizonte estratéxico da superación do sistema socio-económico capitalista.

Resolución nº 4

1º. O MpB acorda convocar nas vindeiras semanas unha Asemblea Nacional da corrente sindical que arredor da organización actúa na Confederación Intersindical Galega.

2º. O MpB propón a necesidade de manter a mobilización continua contra os recortes de dereitos laborais, o desmantelamento dos servizos básicos e das coberturas sociais.


3º. O MpB entende que nese camiño se ten que atopar a convocatoria dunha nova Folga Xeral Nacional en Galiza nos vindeiros meses.

4º. O MpB defende como eixes da súa estratexia sindical a necesaria unidade de clase partindo da unidade interna sen exclusións e o desenvolvemento dunha rede de solidariedade obreira no acceso á alimentación, á vivenda, economía social e fomento do cooperativismo.



12/02/2012

Causa Galiza chama a participar na construçom do novo referente político da esquerda soberanista galega

Tirado de aqui.



1º A iniciativa popular pola autodeterminaçom Causa Galiza parabeniza o importante passo político dado onte no Paço de Congressos de Compostela pol@s 500 nacionalistas reunid@s em assemblea convocada polo Encontro Irmandinho.

2º Causa Galiza aplaude a decisom adoptada de constituir umha nova “fronte ampla nacionalista, plural e co centro de gravidade na esquerda”. Também aplaudimos as palavras de Xosé Manuel Beiras no sentido de que a futura frente nacionalista deve ser respeituosa com todas as sensibilidades soberanistas e independentistas, ampla, ligada aos movimentos sociais de base e anticapitalista.

3º À vista das resoluçons adoptadas, Causa Galiza abre conversas formais com esta formaçom para explorar o processo de definiçom do novo referente político da esquerda soberanista.

4º Causa Galiza achegará a este processo a perspectiva política e a energia militante dos sectores que vimos trabalhando na construçom do espaço sócio-político da esquerda soberanista e independentista. Como dixemos na semana passada insistimos na necessidade de que todos os sectores soberanistas e independentistas se incorporem e enriquezam o processo de acumulaçom de forças.

5º Causa Galiza considera que se está a abrir um novo ciclo político no País e no campo nacionalista. Achamos pertinente somar esforços para levantar esse novo referente político que a Galiza necessita, cimentado sobre a superaçom do actual quadro jurídico-político e a defesa dos interesses imediatos e estratégicos do Povo Trabalhador Galego.

02/02/2012

Causa Galiza chama aos nacionalistas com conviçons soberanistas a participar na acumulaçom de forças em favor da autodeterminaçom

Tirado de aqui.



Os processos de debate e clarificaçom de ideias e linhas de actuaçom que se produzem ciclicamente no campo nacionalista compreendido num sentido amplo som sempre importantes para o país e devemos analisá-los e valorizá-los com atençom. Esta máxima é de aplicaçom plena para a recente XIII Assembleia Nacional do BNG e para as conclusons aprovadas nela.

Causa Galiza, como parte do corpo social e político nacionalista, e referência supra-fraccional dos sectores soberanistas e independentistas articulados à margem do BNG, fijo a sua própria valorizaçom e interpretaçom do decurso do encontro desta fim-de-semana em Ámio, da sua resoluçom e da linha de acçom resultante. Desde o respeito do princípio de nom ingerência, queremos expor e compartilhar com as bases sociológicas do nacionalismo galego, à margem da sua filiaçom ou nom ao BNG, certos elementos desta XIII AN que consideramos de máxima importáncia para o soberanismo e o país:

1º É um facto objectivo que a XIII AN do BNG se contemplou com expectaçom por parte de certos sectores de base do nacionalismo e, incluso, como a oportunidade para acometer “renovaçons”, “regeraçons” e até –segundo se anunciava- o retorno a um projecto originário abertamente crítico com o quadro constitucional e estatutário e com perfil de auto-organizaçom popular e mobilizaçom social. Este estado de opiniom atingiu incluso sectores periféricos do independentismo.

2º Finalmente, tanto o decurso da XIII AN do BNG, como as conclusons derivadas do encontro, frustrárom mais umha vez estas expectativas sobre um projecto que derivou para posiçons autonomistas e centristas denunciadas incluso desde o seu interior. Esta frustraçom concreta-se sobre dous eixos relacionados: por umha parte, o debate produzido na feira de Ámio esquivou a necessidade de articular umha estratégia real face a autodeterminaçom e a soberania nacional, conformando-se com reforçar a retórica vácua e ideologista da facçom maioritária e aplicar mentres, pola via dos factos, políticas reformistas de acatamento e gestom dum quadro autonómico esgotado e submetido a intenso processo de erosom. Por outra parte, à vez que se evitárom os nós gordianos, substituiu-se o debate político e estratégico pola tradicional política de pulsos e pactos entre facçons para assegurar maiorias, representaçons e áreas de influência dentro da frente política.

3º A XIII AN reajusta os equilíbrios internos do BNG mas deixa incólume a velha estratégia da participaçom eleitoral como principal ámbito de acçom nacionalista, a gestom legalmente respeituosa das instituiçons, o pacto com o espanholismo e a opçom de procurar um acomodo possibilista, e impossível, para o nosso projecto nacional no Estado espanhol. Se antes foi o Estatuto de Nación, agora, quando os poderes políticos e económicos escovam o Estatuto, é o “Estado espanhol plurinacional”, e incluso formalmente a autodeterminaçom, mas o cerne da estratégia segue a ser idêntico. Neste marco, as alusons à soberania, ou à construçom do Estado galego, assim como a imaginaria revolucionária agitada no evento, tenhem escasso valor e agem apenas como elementos compensatórios dos déficits que nom se está disposto a abordar.

4º A circunvalaçom do debate fulcral, que se produz quando os poderes fácticos apresentam a sua agenda oculta de liquidaçom de direitos sociais, exploraçom e deconstruçom do Estado de las Autonomías, é umha irresponsabilidade histórica com o país e com o processo de liberaçom nacional e social: o nacionalismo nom se pode limitar a gerir o existente quando é tam óbvia a insuficiência do marco jurídico-político actual para garantir a viabilidade do nosso projecto nacional e a defesa efectiva das maiorias sociais. O nacionalismo nom pode gritar Poder popular! enquanto alicerça a sua estratégia na conquista de áreas de poder institucional.

5º É significativa a atitude com que acudírom à cita importantes sectores da base filiativa do BNG que reconheceu que a centralidade do processo residia em reajustar o reparto de áreas de influência: a diferença de participaçom existente entre as votaçons do informe de gestom e do Documento Base (1674 e 2987 votos, respectivamente) e as do Conselho Nacional, o Porta-voz Nacional e o candidato à Junta da Galiza (4438, 3946 e 4381) evidencia que o cerne do encontro era decidir as pessoas e facçons que geririam a estratégia que, com contradiçons menores, é comum a todos eles. De facto, sem assumir esta premissa, seriam incompreensíveis as alianças aparentemente impossíveis da fim-de-semana, ou a continuidade da convivência orgánica entre os blocos de opiniom confrontados na XIII AN. Valorizamos que, até hoje, com dissensos menores, existe no BNG um projecto e umha estratégia comuns que minimiza a conflitividade interna. O continuismo trás os necessários reajustes internos é o resumo do conclave: após este a batuta sigue em maos dos mesmos sectores que historicamente empurrárom um importante sector do nacionalismo até as águas chocas do autonomismo, a supeditaçom ao PSOE e a perda de contacto e a contradiçom com as massas populares galegas evidencia umha continuidade histórica de postulados e estratégias.

Participar na acumulaçom de forças

soberanistas e independentistas galegas

Partimos da premissa de que nom há futuro possível para o país nem para a maioria social galega sem exercer a autodeterminaçom e alcançar a soberania nacional. Assim, a conquista do direito a decidir é, pois, para além de um elementar direito democrático, a pedra angular do processo para acadar a liberaçom nacional e social da Galiza.

Desta óptica, valorizamos que a acçom social, sindical e política nacionalista se deve focar a gerar a acumulaçom de forças que permita avançar nesta direcçom e levantar um movimento sócio-político de liberaçom nacional que, rachando os moldes do autonomismo confesso ou vergonhento, tenha como norte a autodeterminaçom e a soberania nacional. Esta posiçom, que deslinda com claridade autonomismo e soberanismo, é a antítese da doutrina da Casa Comum nacionalista.

Causa Galiza, como parte importante desse movimento sócio-político em gestaçom, chama aos nacionalistas e as nacionalistas galegas com conviçons soberanistas claras a abeirarem veleidades autonomistas, participando no processo de acumulaçom de forças soberanistas e independentistas que impulsionamos, forjando unidades de acçom estáveis entre quem sentimos no coraçom o grito Galiza ceive, Poder Popular! e construindo entre tod@s, com paciência, com generosidade e com inteligência, as condiçons objectivas e subjectivas necessárias para articular um movimento e umha proposta política de massas que, sem ambigüidades nem renúncias, trabalhe por esse horizonte de emancipaçom. Este é o repto a que convidamos a participar a todos os patriotas galegos e galegas.

14/12/2011

Existe a presunçom de inocência?


Pepe Árias. Fotografia de Rute Cortiço. Artigo tirado de Tempos Dixital (aquí). O autor é membro de Causa Galiza.

Há perto dumha semana recebim umha chamada intempestiva. Já se publicara no portal galizalivre.org que dous independentistas foram detidos em Lugo. Muitas vezes lemos de forma frívola estes temas. Podemos pensar muitas cousas: a gente mais conscienciada pensa no que pode acontecer nos cinco dias de incomunicaçom, na dor da família, na tremenda soidade da cela, quando nom cousas piores.
A maioria dos e das galegas, como consequência do trabalho do jornalismo lumpen, seguramente pensem na eterna do algo fariam.

Porém, se recebes essa chamada dumha voz entrecurtada um triste dia no que dificilmente podes dormir, é porque o que vai para Madrid nom som apenas dous independentistas. Aparte disso, vam-se centos de conversas, de convívios… a amizade sequestrada e encadeada que nom tem direito a que um advogado de confiança supervise todo o processo.

Por outra banda, a suspeita da corrupçom chegou ao seio do BNG antes dum 20N no que a fronte rebaixou ainda mais o seu tecto eleitoral. Toda esta operaçom, orquestrada fundamentalmente por El Mundo, rematava com a demissom do deputado nacionalista Fernando Blanco. Nom sabemos o que aconteceu, que se o ministrinho, que se as gasolineiras… Mas o certo é que nesse momento Guillerme Vázquez defendeu a presunçom de inocência do deputado, já que ainda nom tivo ocasiom de defender-se diante dum tribunal. Porém, num programa matutino da TVG, canal que pagamos todas e todos, umha companheira de Blanco nom dava a mesma licença para os seis independentistas detidos, quatro deles encarcerados, na semana passada neste país. Nom se trata de apoiar nengumha atitude que, por outra banda, ainda está sem provar. Tampouco se trata de cuspir o discurso de Ceivar na declaraçom. Para ser um simples democrata, na acepçom burguesa da palavra, chega com dizer que, segundo a lei e a justiça espanhola, Teto, Eduardo, Cata, Jessi, Maria e Antom som inocentes até que se demonstre o contrário. Pola contra, um alcalde do PSOE falou dumha forma muito mais contundente: dixo que esta questom havia que tomá-la com cautela já que umha das detidas saira absolta da mesma Audiência Nacional que hoje a julga. Quase nada.


Questons como, por exemplo, a presunçom de inocência, só podem existir se é a sociedade galega quem as defende. O pior do bipartito hoje nom é o desengano dumha massa de votantes, se nom a crença de que o BNG pode ser um partido de ordem e progresso. O poder pode vir de muitas partes, ou do poder popular ou das elites. A segunda opçom fica desativada na Galiza, pola sua própria composiçom social. Porém, Ana Pontón comporta-se como Atutxa porque pensa que tem o poder, e nesse mesmo momento olvida, se é que algumha vez a conheceu, umha máxima de Marx: quando dous direitos colisionam ganha sempre a força. E sentido-o muito por ela mas com 11 por cento poderá-se fazer “muita política” de gestom, mas nom se tem nadinha de poder.



Nestes tempos de crise o jurista nacionalsocialista Carl Schmitt pode dar-nos umha chave fundamental: o direito constitucional configura-se nos momentos onde existe um estado de exceçom ou um estado de guerra. Nom podemos olvidar esta máxima para analisar a detençom de militantes independentistas, mas nom só: o trato aos migrantes ilegais, a ocupaçom do espaço público ou mesmo a sentença do Valedor do Povo contra um livro de texto no que se di que o galego é a língua própria da Galiza som consequências dum novo marco, criado graças á desativaçom popular. E nom podemos olvidar que o Maquiavelo do S.XX, que seguramente exerceu a sua maior influença na Espanha franquista, apartou-se do partido nazi porque discrepava do conceito de revoluçom. Para ele, o triunfo do fascismo passava por esvaziar de conteúdo o Estado liberal. E enquanto Pontón joga a ser Atutxa parece que nessas andam.

01/11/2011

A FPG inicia unha nova etapa tras o seu VI Congreso

Información extraída da web da Frente Popular Galega (aquí).

No seu VI Congreso celebrado en Redondela baixo o lema “Alternativa comunista”, a Frente Popular Galega analizou as condicións para a construción dun proxecto de liberación nacional, de xénero e de clase nas actuais condicións de crise sistémica capitalista e agravamento da opresión colonial española.

Neste sentido, os diversos relatorios aprobados incidiron na necesidade de participar naqueles proxectos encamiñados a unha acumulación das forzas de esquerda e soberanistas para mellor enfrontar os desafíos crecentes cos que o Capital e o Estado español pretenden pexar a ascensión do seu inimigo natural, como é o caso da nova Lei Electoral, deseñada ex profeso para impedir a visibilización daquelas minorías máis combativas e contrarias ao seu proxecto de sometemento das nacións e clases que lle son inimigas. Este vieiro unitario xa está en marcha, e os militantes da FPG xuntos en asemblea teimaron no seu compromiso de traballar, desde a honestidade e a humildade, na boa conclusión deste proxecto fundamental para a defensa dos intereses do noso pobo traballador. Así mesmo, a Frente considerou positivo o labor de Causa Galiza nestes últimos anos no cumprimento do seu obxectivo principal: a socialización do dereito á autodeterminación, aínda que tamén olla con preocupación certos comportamentos que poderían estragar coa súa miopía sectaria o forte poder de convocatoria desta plataforma alicerzado na súa pluralidade.

Con respecto á política municipal salientamos a importancia das nosas candidaturas, quer baixo a forma de unidade popular, quer baixo as siglas do Partido, que se erixiron nun dos eixos vertebradores da acción política da Frente Popular Galega ao diferenciarnos desde a praxe local coma fractura coa lóxica do sistema capitalista. Decidiuse, asemade, afondarmos no municipalismo a través dunha campaña nacional que abra a participación, o debate das veciñas e dos veciños arredor do recoñecemento das nosas parroquias como entidades políticas, xurídicas e administrativas, verdadeira ferramenta do poder popular.

No que atinxe á ofensiva do Capital en curso, o congreso da FPG afirmou a necesidade de incidir no traballo de base nos sindicatos galegos clasistas, nomeadamente, na CUT e na CIG, como mellor xeito de combatela, fomentando as iniciativas unitarias encamiñadas cara a unha Folga Xeral Nacional que poña de manifesto a unidade fundamental da clase traballadora galega na loita común.

Con respecto á cuestión de xénero, a Frente Popular Galega realizou unha forte autocrítica, estendida ao común das forzas comunistas que, en xeral, continuamos a adoecer de incomprensión do fenómeno económico, político e social de dominación sobre as mulleres. Nesta liña, analizouse a gravidade da Lei de familia da Xunta de Galicia, baixo a súa dimensión de reforma laboral que pretende enclaustrar ás mulleres nas paredes do fogar. Co fin de impulsar a formación e o debate encol desta cuestión entre as bases aprobouse a constitución da Secretaría das Mulleres.

No tocante á defensa da terra e ecoloxismo, a militancia da FPG estima a voracidade do Capital un problema de saúde pública de solución urxente. O espolio e destrución do medio e a expropiación de recursos comunais como a auga mediante a Lei de Augas aprobada polo goberno de Feijóo, teñen entrado nos últimos tempos nunha espiral ascendente, agresiva e usurpadora que pon en risco, a medio prazo, as condicións precisas para a vida humana no planeta. No caso galego, esta destrución do medio ten ademais un carácter colonial, pois moitos dos encoros, parques eólicos, piscifactorías e centrais térmicas localizadas no noso territorio son de propiedade privada e estranxeira, e non responden a unha planificación das necesidades propias nin, por suposto, socializan as súas ganancias na comunidade que as sustenta. A FPG aposta pola militancia de base nos colectivos ecoloxistas implicados na defensa do medio e pola denuncia activa de todas estas agresións.

Por último, a Frente Popular Galega escolleu para liderar e dirixir este proxecto nos vindeiros anos un Comité Central renovado e composto, na súa maior parte, por militancia moza pero experimentada xa nas loitas sindicais ou estudantís. Mariano Abalo foi considerado, pola súa experiencia, traxectoria e lealdade aos principios do Partido, o militante máis axeitado para desempeñar o labor de Secretario Xeral.

En Redondela, a dezaseis de outubro de 2011.

20/09/2011

Independentistas e nacionalistas convocam manifestaçom pola autodeterminaçom e contra a reforma constitucional

Notícia tirada de Galizalivre (aqui).



Tal e como anunciávamos nas semanas anteriores, o independentismo estava a artelhar, após o fracasso das negociaçons entre Causa Galiza e BNG, umha convocatória de manifestaçom contra a reforma constitucional que reclamasse também a autodeterminaçom. Na manhá de hoje foi apresentada finalmente a convocatória da mobilizaçom na santiaguesa Praça do Pam. Por parte do grupo promotor o veterano militante independentista, fundador da UPG, Luís Gonçales Blasco 'Foz', foi o encarregado de ler o manifesto da marcha. 'Foz' recordou que “a reforma do marco jurídico-político, fechada desde há trinta anos para os direitos e liberdades dos povos, abre-se e resolve-se em apenas uns dias quando assim é exigido polos poderes fácticos” para “blindar constitucionalmente a doutrina económica neoliberal”.

Apoios do independentismo e nacionalismo “nom oficial”O grupo promotor da marcha reclama o exercício da “soberania nacional da Galiza” para gerir os recursos do país e “orientar o modelo económico e social conforme aos interesses da maioria social”. Na leitura do manifesto 'Foz' estivo acompanhado da música e ativista cultural María Iglesias, a membra da Executiva Confederal da CIG Laura Bugalho, e Antom Árias Curto, outro histórico militante independentista cofundador de LAR e EGPGC. O manifesto conta também com o apoio, a nível individual, da jornalista Comba Campoi, a ativista do Foro Galego da Imigraçom Mónica Alzate, ou o presidente da Liga Nacional de Bilharda Xermán Viluba. Em quanto a coletivos, apoiam a marcha do sábado Causa Galiza, o Encontro Irmandinho , o Sindicato Labrego Galego, a Liga Estudantil Galega e o Movimento Estudantil Universitário.


Manifestaçom do BNG

A exceçom da iniciativa autodeterminista Causa Galiza, o resto de coletivos apoiou também a marcha do passado sábado convocada polo BNG , CIG e outros coletivos. A manifestaçom que rematou na Quintá juntou entre miles e centos de pessoas, segundo as fontes. No ato falou Guillerme Vázquez quem assegurou que “a reforma da Constituiçom é letar para a maioria social e nega o autogoverno da Galiza”, acompanhado de Xosé Alfredo Pereira e Suso Seixo.

Em relaçom a essa manifestaçom, Aurélio Lopes, portavoz de Causa Galiza, assinalou que se demonstrou que o BNG "somente queria realizar um ato pré-eleitoral", de onde se derivou o protagonismo dessa organizom no ato, motivo polo

17/09/2011

O Encontro Irmandiño apoia as mobilizacións contra a reforma da constitución do PP e PSOE.

Tirado do novo site do Encontro Irmandinho (aqui).

Asistentes ao II Encontro de verán do EI organizado recentemente en Bueu durante a palestra de Xosé Manuel Beiras Torrado.


Tanto a concentración que se vai celebrar o sábado 17 ás 18 h. na Quintana de Santiago como a manifestación do sábado día 24 que sairá ás 18 h. da Alameda de Compostela, contan co noso apoio.

Lamentamos que a supeditación constitucional da soberanía popular aos ditados do capital financeiro constitucionalizando a prioridade dos pagos aos especuladores antes que a calquera necesidade social, non teña servido para chegar a unha mobilización unitaria que de seguro ía mostrar con máis contundencia o rexeitamento cidadán.

PROPOSTA DE PROGRAMA POLÍTICO DO ENCONTRO IRMANDINHO:  "Soberania popular e defesa da democracia".

Causa Galiza envolve mais setores políticos e sindicais na sua resposta à reforma constitucional

Notícia tirada de Galizalivre (aqui).

A ruptura das negociaçons entre Causa Galiza e o BNG provocou umha divisom da resposta galega à reforma constitucional. Enquanto o BNG moverá às suas bases a umha concentraçom este sábado às 18 horas na Quintá, a entidade soberanista está a manter contatos com diferentes setores para umha convocatória que percorrerá as ruas em manifestaçom o sábado seguinte, apartir das 18 horas da Alameda. Segundo declaraçons Joám Peres a este portal, a convocatória de Causa Galiza “nom tem caráter partidário”, em contraposiçom à do BNG, cuja exigência de colocar como portavoz a um dirigente motivou em parte a divisom.

Convocatória cidadá pola “superaçom do quadro jurídico-político”

A iniciativa pola autodeterminaçom lançou publicamente umha proposta de movilizaçom de que tenciona nom ser protagonista, dotando-a de um formato apartidário consistente na convocatória por parte de um grupo de cidadaos “representativos das diferentes sensibilidades do soberanismo”. Em todo o caso, o que singulariza esta convocatória é a sua explícita ruptura com a Constituiçom espanhola e o Estatuto de Autonomia e a reivindicaçom da autodeterminaçom.

As características da mobilizaçom serám as que Causa Galiza levou à reuniom com o BNG, isto é: a legenda “A reforma constitucional é umha fraude. Em defesa dos direitos sociais e os serviços públicos. Pola soberania nacional”, o formato da convocatória e a organizaçom da manifestaçom.

Reuniom aberta para preparar a resposta

Causa Galiza convocou umha reuniom aberta a todas as organizaçons sociais, políticas e sindicais que queiram responder com estes critérios à reforma constitucional. Terá lugar a sexta-feira 16 às seis da tarde no Centro Social O Pichel de Compostela, e pode assistir qualquer organizaçom, tenha sido convidada formalmente ou nom. O próprio BNG está convocado, numha amostra do caráter inclusivo da convocatória.

Segundo pudo saber este portal, na preparaçom desta convocatória estám a trabalhar setores nacionalistas da órbita do BNG, tanto políticos como sindicais. Nos próximos dias fará-se pública a listagem completa de apoios da iniciativa soberanista.

22/07/2011

O Concello de Compostela prohibe a Causa Galiza celebrar o Día da Patria

* Información tomada da web de Causa Galiza (aquí), que divulgamos a petición de compañeiros e compañeiras de dita organización. A decisión do Concello de Santiago de Compostela é un "brutal ataque ás liberdades". Causa Galiza convoca para hoxe unha asemblea aberta no Centro Social O Pichel.

CAUSA GALIZA - Con data do xoves 21 de Xullo, Causa Galiza acaba de recibir a denegación do permiso para a realización da tradicional romaría para conmemorar o Día da Patria Galega no parque de Fermín Bouza Brei. A pesar de que Causa Galiza tiña concedida a autorización do espazo polo propio Concello de Compostela con data 30 de xuño, nun flagrante ataque ás liberdades democráticas hoxe comunicábaselle a denegación da concesión por medio do correo electrónico, e con só un día hábil de prazo para presentar recurso contra a mesma. Segundo a comunicación, a denegación do permiso que xa fora concedido motívase, e citamos textualmente, en "que o paruqe Fermin Bouza Brei atópase contiguo á Avenida Juan XXII (sic), que comunica coa Praza do Obradoiro, na que os días 24 e 25 de xullo atópanse un grande número de autoridades con motivo da celebración da ofrenda nacional ao apóstolo". Perante este atropelo, e ademais de xa estar a tomar as medidas legais pertinentes, Causa Galiza convoca a unha asemblea aberta para este venres 22 ás 20:00 horas no Centro Social O Pichel, para concretar as medidas a tomar.